Yukka

Gisteren zijn we weer de studio in geweest om een nieuw nummer op te nemen. Martijn heeft een flinke dosis beeldmateriaal geschoten, maar hierover later meer als de beelden zijn gemonteerd…

Naderhand ben ik samen met Jasper in de auto gestapt om weer terug naar Enschede te rijden. Op de A1 ter hoogte van Bathmen was het weer raak. De auto – een Citroën CX van een kwart eeuw oud – reed opeens een stuk minder snel en klonk wat vreemd. Nadat we op de vluchtstrook tot stilstand zijn gekomen, hebben wij de motorkap geopend om te kijken. Stank. Na enig afkoelen probeerde Jasper de motor te starten. Dat klonk niet goed. Zoiets als een ridder in wapenuitrusting die van een heuvel afrolt. Dus maar een mobieltje gepakt en de wegenwacht gebeld. Ironisch genoeg stonden we nog niet eens zo bijzonder ver van de locatie van ons vorige snelwegavontuur.

Ondertussen bleek na enig SMS-en met andere bandleden, dat ook Ivo was gestrand. Hij stond op station Arnhem centraal met een dure taxirit naar Zevenaar in het vooruitzicht.

Na een half uurtje was Dick de wegenwachter ter plaats. Met een sleepkabel heeft hij ons naar een veiliger plaats gesleept en heeft hij even onder de motorkap gekeken. In een paar seconden had hij de oorzaak. Lagers stuk. Niet te repareren zonder het motorblok te reviseren. Sleepbedrijf bellen en weer wachten.

Tegen de tijd dat wij in Enschede arriveerden was het al weer erg vroeg. Ach, ik moet eigenlijk niet klagen. Gewoon weer een aflevering in de serie on-the-road ervaringen. Maar het wordt nu toch echt wel tijd voor een grote moderne Yukka-bus met chauffeur.